Jongeren

Jongeren kunnen soms vastlopen. Er komt veel op je af: school, verwachtingen, sociale media, vriendschappen, prestatiedruk, prikkels en de mening van anderen. En ondertussen wordt er van je verwacht dat je steeds zelfstandiger wordt en weet wie je bent en wat je wilt.

Maar wat als dat even niet lukt?

Bij Veilig Sterk Vrij kijken we niet alleen naar waar je tegenaan loopt, maar vooral naar de vraag:

Wat heb jij nodig om je in deze tijd veilig én sterk te kunnen voelen?

Dat is voor iedere jongere anders.

Misschien wil je leren om beter je grenzen aan te geven en nee te zeggen. Misschien wil je steviger in je schoenen staan, meer zelfvertrouwen krijgen of leren reageren wanneer iemand over jouw grens gaat. Dan kunnen weerbaarheidstraining, boksen of zelfverdediging onderdeel zijn van jouw traject.

Misschien zit jouw uitdaging juist vanbinnen. Je hoofd zit vol, je ervaart veel prikkels of emoties lopen snel op. Dan kunnen we oefenen met het herkennen van spanning, ademhaling, bewegen en manieren om weer rust te krijgen in je hoofd en lichaam.

We kunnen bijvoorbeeld werken aan weerbaarheid, zelfverdediging, grenzen herkennen en aangeven, omgaan met groepsdruk, zelfvertrouwen, emotieregulatie, omgaan met stress en prikkels en leren luisteren naar de signalen van je eigen lichaam.

Je hoeft dus niet in een vast programma te passen.

We onderzoeken samen wat jij nodig hebt om sterker te worden.

Niet om iemand anders te worden, maar om steeds steviger te kunnen staan als jezelf.

Sterk betekent niet dat niets je meer raakt.
Sterk betekent dat je leert wat je kunt doen wanneer iets je raakt.

Kinderen

Ieder kind heeft iets anders nodig!

Een kind dat boos wordt, zich terugtrekt, snel opgeeft, overprikkeld raakt, grenzen overschrijdt of juist geen grenzen durft aan te geven, laat gedrag zien.

Bij Veilig Sterk Vrij kijken we verder dan dat gedrag.

Wat gebeurt er vóórdat een kind vecht, vlucht, bevriest of zich afsluit? En kunnen we het kind leren om juist dáár iets te herkennen en te veranderen?

Dat is een belangrijk uitgangspunt binnen mijn werkwijze.

Als leerkracht in het speciaal basisonderwijs werk ik dagelijks met kinderen die allemaal op hun eigen manier leren, voelen en reageren. Daarnaast ben ik Master Educational Needs, gespecialiseerd in gedrag. Die combinatie van kennis én dagelijkse praktijk neem ik mee in Veilig Sterk Vrij.

Ik geloof niet in één standaardtraining die voor ieder kind hetzelfde is.

Het ene kind heeft behoefte aan weerbaarheid en moet letterlijk ervaren: ik mag ruimte innemen en voor mezelf opkomen.Een ander kind moet juist leren vertragen, spanning herkennen en niet direct vanuit boosheid reageren. Een kind dat snel overprikkeld raakt, heeft misschien eerst hulp nodig bij het herkennen van signalen in zijn lichaam. En een kind dat onzeker is, kan juist groeien door succeservaringen, bewegen en ontdekken hoeveel het eigenlijk al kan.

Daarom is maatwerk een belangrijk onderdeel van Veilig Sterk Vrij.

Soms werk ik één-op-één met een kind, omdat veiligheid, vertrouwen en individuele aandacht eerst nodig zijn. Soms is het juist krachtig om samen met een ander kind te oefenen. Want grenzen aangeven, samenwerken, rekening houden met een ander, omgaan met frustratie en voor jezelf opkomen leer je óók in contact met iemand anders.

We kunnen daarbij gebruikmaken van onder andere boksen, weerbaarheid, zelfverdediging, bewegen, ademhaling, spel, creatieve opdrachten, gesprekken en oefeningen rondom emotieregulatie.

VEILIG → STERK → VRIJ

We beginnen bij VEILIG.
Een kind leert zichzelf beter begrijpen: Wat voel ik? Wat gebeurt er in mijn lichaam? Wanneer loopt mijn spanning op? Wat heb ik nodig om mij weer veilig te voelen?

Van daaruit werken we aan STERK.
Het kind oefent met grenzen, zelfvertrouwen, weerbaarheid, omgaan met emoties en prikkels, hulp vragen, voor zichzelf opkomen en keuzes maken.

Daaruit kan VRIJ ontstaan.
Niet omdat moeilijke situaties verdwijnen, maar omdat een kind steeds meer mogelijkheden krijgt om ermee om te gaan.

Dat is wat ik kinderen wil meegeven: niet alleen vertellen wat ze anders moeten doen wanneer het al misgaat, maar ze leren zichzelf eerder te herkennen en ervaren wat ze kunnen doen vóórdat spanning het overneemt.

Geen enkel kind is hetzelfde.

Daarom hoeft ook niet ieder traject hetzelfde te zijn.

We kijken naar het kind achter het gedrag en bouwen van daaruit aan veiligheid, kracht en vrijheid.